Szwadron Kawalerii im. 27. Pułku Ułanów


Więzieni bohaterowie - Żołnierze Niezłomni

Żołnierze partyzanci dowodzeni przez; porucznika cichociemnego Adolfa Pilcha z oddziałami; chorażego Zdzisława Nurkiewicza 27. Pułku Ułanów, porucznka lotnicta Witolda Pełczyńskiego – Hrynkiewicza 1. batalionu 78.Pułku Piechoty ze Zgrupowania Stołpecko – Nalibockiego, pułku Palmiry – Młociny, którzy zostali aresztowani, wywożeni na wschód do ZSRS, byli torturowani, prześladowani, więzieni, inwigilowani i poszukiwani. Represjonowani i skazywani przez wojenne i powojenne władze komunistyczne ZSRS i Polski Ludowej – "Sądy Czerwone", aparat represji i ścigania: KGB, NKWD, Informację Wojskową, (I.W), Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBW) ich krwawe sądy, („czerwone sądy wojskowe”), Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego (UBP), Milicję, UB, Służbę Bezpieczeństwa/Milicję Obywatelska i inne komunistyczne tajne służb działające od 1944 do 1989. Przeprowadzano na nich (pokazowe) procesy polityczne. Część z nich wskazanych tutaj partyzantów zrehabilitowano, część na rehabilitację dalej czeka inni już odeszli na wieczną wartę.... Lista 43-ech pokrzywdzonych. 

Zapis alfabetyczny

Awdankiewicz Jan starszy ułana aresztowany przez Informację Wojskową, NKWD. Zesłany na Workuję i do Karskich Wrót ZSRS. Nie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów szwadron lekkich krabaninów maszynowych, ciężkich karabinów maszynowych. / Późniejszy ksiądz katolicki. /

Andrzejewski Stanisław – „Jamnik” starszy ułan. Część jego rodziny walczyła w Armii Krajowej jak ojciec Stefan, choraży Wyżeł.) W latach 1945 – 1960 r. prześladowany, zatrzymywany przez Informację Wojskową / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego / Urzad Bezpieczeństwa Publicznego / Urzad Bezpieczeństwa Zielona Góra, Poznań. Po latach uwolnił się od prześladowców. Objęty został amnestią państwową. Nie wszczynał procedury sądowej. / Przydział: Żandarmeria i 27. Pułk Ułanów /

Bielański Ryszard – „Rom” plutonowy podchoraży. Powstaniec Warszawski, batalion „Pięść” z Dzielnicy Wola. W latach 1945/1956 prześladowany, inwigilowany – sprawdzana przychodząca do niego prywatna korespondencja i ta z Warszawy. Zatrzymywany przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego/Urzad Bezpieczeństwa w Babiętach i w Szczytnie. Wiosną 1948 roku aresztowany, przesłuchiwany, torturowany, zastraszany przez 10 dni na posterunku Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Szczytnie. Wraz z porucznikiem „Doliną” ukrywał tajne archiwum Armii Krajowej oddziału. Odprowadzał porucznika "Dolinę" na południe do granicy państwa. Po latach uwolnił się od prześladowców. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: „Główna KomendaArmii Krajowej, a w lasach kieleckie: kawaleria 27. Pułk Ułanów dowódca drużyny, szwadron „Kampinos”, osobista tajna ochrona porucznika cichociemnego A. Pilcha „Doliny” w rejonie działania: kieleckie a w miesiacach styczeń – marzec „eskorta” ochrona dowódcy w 1945 r. /

Celmer Ryszard vel Brzozowski – „Brzoza” kapral  (Jego ojciec kapitan artylerii w II RP w WP, zamordowany w Katyniu.) R. Celmer końcem stycznia 1945 roku zostaje aresztowany, torturowany, męczony i bity przez funkcjonariuszy NKWD / Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Radomiu. Po trzech miesiącach terroru, pobity i skaleczony zostaje zwolniony. Swoje prawdziwe ujawnienie dokonał końcem 1947 roku. Nigdy nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 3 kompania 78. Pułku Piechoty dowódca drużyny /

Chomicz Jan – „Janek” kapral. Aresztowany przez Urzad Bezpieczeństwa 18.11.1948 r. Torturowany i bity przez funkcjonariuszy więzienia. Wyrok otrzymany od „Sądów CzerwonychLudowego Państwa PRL; 7 lat więzienia za walkę w strukturach AK porucznika cichociemnego "Doliny". Został zrehabilitowany. / Przydział: 3 kompania, dowódca drużyny 78. Pułku Piechoty /

Dorociński Jan – „Brzeg” starszy ułan (Cała jego rodzina /c. Zosia, wiek ≈15 lat / byli w AK.) W latach 1945 / 46 aresztowany, torturowany i bity po nerkach przez funkcjonariuszy Powiatowy Urzad Bezpieceństwa Publicznego w Opocznie. Skazany na 2 lata. Wyszedł z więzienia 24. 05. 1955 r. Był poszukiwany przez bezpiekę m.in. za udzielenie schronienia podporucznikowi Zdzisławowi Nurkiewiczowi i strszemu ułanowi Urszuli Koczarskiej we wieś Brzustówek oraz innych akowców porucznika „Doliny” ukrywających się w jego okolicy. Nigdy nie został zrehabilitowany. /Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Downar Konstanty – „Łatwy”, „Tatar”, „Kostek” wachmistrz. Ziemie odzyskane, zatrzymany: Luboń / Międzyrzecz w 1946/`47r. Okrutnie torturowany przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej (I.W.) i przez funkcjonariuszy NKWD, Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Otrzymał najcięższy wyrok od „czerwonegoSądu Wojskowego: kara śmierci. Wyrok wykonano w Poznaniu. (W. Downar: był dowódca zbrojnego oddziału, Polski Zwiazek WojskowyMaria”.) Po latach został przez córkę Elżbietą pośmiertnie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów. AK, dowódca plutonu. Polski Związek Wojskowy "Maria", Polski Zwiazek Wojskowy. /

Downar Wincenty – „Wir” kapral. (Całe kresowe rodziny Downarów i Downar-Zapolskich były w Armii Krajowej) Po powrocie z niewoli (Niemcy) zostaje kierownikiem młynów w Rzepinie. Aresztowany w lipcu 1953 r., torturowany, bity po głowie, genitaliach przez funkcjonariuszy Urzedu Bezpieczeństwa w Rzepinie na Ziemi Lubuskiej (k / Słubic). Po aresztowaniu jego najbliższa rodzina jest nocami nachodzona nocami, funkcjonariusze Urzadu Bezpieczeństwa przeprowadzaja rewizję tym samym dokonując dotkliwej represji. Po wyroku Sądu Wojskowego z dn. luty 1954 r. został wykorzystany do pracy w karnej kompani górniczej na Górnym Śląsku. Przy ciężkiej praca wydobyciu węgla przez 18 godzin na dobę. W więzieniu przebywa, aż do śmierci Bolesława Bieruta. Wyszedł końcem 1956 roku, później objęty zostaje państwową amnestią. Zaraz po wyjściu z więzienia nie chodzi na nogach. I grupa inwalidzka. Jego żona w czasie wojny sanitariusz ułan Janina Downar, przydział: 27. Pułk Ułanów AK. Downar W. otrzymał od „Sądów Czerwonych” wyrok 6 lat. Skazany, tylko za to, że walczył na kresach w konspiracji w AK u boku poruczników: "Doliny" i "Nieczaja", otrzymując tyle zadanych mu ciężkich tortur. Także prześladowcy łączyli jego znajomość z wachmistrzem Kostkiem Downarem, jako wspólne powojenne działania w oddziale Polski Zwiazek WojskowyMaria”co było fikcją. Pośmiertnie został przez żonę Janinę i trzy córki zrehabilitowany w 1992 r./ Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej dowódca sekcji.

/ Dodatek: W celi odwiedzali go (władze), które zatrzymywały jego korespondencję z rodziną. Oświadczyli mu, że żona Janina zmarła po procesie, je jego córki dorabiają z głodu na ulicy jak kur….y. Rwał sobie włosy z głowy, a to było nieprawdą. Po wyjściu z więzienia wszystkie – wszystkich odnalazł w przyzwoitym stanie. Nadmienię, że w latach 1948 / `49 przez jakiś czas Wincenty ukrywał „Nieczaja.” /

Drzewicki Witold – Zawisza kapral, zastępca dowódcy komendanta placówki Wolność i Niezawisłość 1946/47r. wieś Skroby pow. Końskie. Aresztowany przez Informacje Wojskową / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego otrzymał od Sądu Wojskowego wyrok 10 lat. Nie wszczęła procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK dowódca sekcji. /

Gottwald Adam – „Ady” starszy wachmistrz. Aresztowany przez Informację Wojskową / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego w marcu 1945. Bity i torturowany na funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego / Urzędu Bezpieczeństwa, więziony w areszcie Łodzi do czerwca 1945 r. Nie wszczął procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: astępca dowódcy szwadronu zwiadu konnego wachmistrza podchorażego. St. Bazarewicza, 27.Pułk Ułanów AK dowódca plutonu. /

Grygorcewicz Kazimierz – Kazik starysz ułan (cała najbliższa kresowa rodzina była w AK). Został aresztowany i torturowany przez bezpiekę, przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej, NKWD, Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Zostaje zabity przez służby więzienne Urzedu Bezpieczeństwa w Warszawie na ul. Rakowickiej w 1947 roku. Nie wszczął procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów. AK. /

Halaba Jan – „Klon” wachmistrz. Pojmany, torturowany przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej / Ministerstwa Bezpieceństwa Publicznego. (Walczył dalej 1945 / `46, jako zastęca dowódcy w PZW – Polski Związek Wojskowy „Maria.”) Otrzymuje od „czerwonegoSądu Wojskowego wyrok 5 lat. Wyrok odsiedział w więzieniu w Poznaniu. Nie wszczął procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. dowódca plutonu. /

Hasiuk Witold – „Wito” ułan. Po wojnie aresztowany, skuty przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej / Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, za walkę w strukturach AK poruczników "Doliny" i "Nieczaja". Po aresztowaniu zostaje zesłany do karnego Gułagu w głąb ZSRS, Sybir na Kołymę / k/ Magadanu. Do PRL-u chory i wyniszczony powrócił dopiero w 1960 r. Nie wszczął procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Ignatowicz Czesław – „Karmazyn”, „Żbik”. Plutonowy (duża część jego rodziny i krewnych walczyła w Armii Krajowej.) (rusznikarz w oddziale.) Po wojnie walczy w kieleckim (1945 / `47) w oddziałach porucznika „Szarego” – Antoniego Hedy. Aresztowany bity i torturowany przez funkcjonariuszy NKWD / Urzad Bezpieczeństwa. Przez lata terroryzowany i inwigilowany przez tajne służby PRL-u. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK dowódca drużyny. /

Jabłoński Jan – Karmazyn II. Starszy ułan. W styczniu 1945 aresztowany i torturowany przez funkcjonariuszy NKWD, Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Skazany na długoletnie więzienie. Wyszedł 02. 07. 1947 r. Nie wszczął procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. /Przydział: 27. Pułku Ułanów AK. /

Jakubowska Halina – Bibik vel Downar starszy ułan z domu Kłaczkiewicz ps. „Kalina” / sanitariuszka, lazaret polowy Armii Krajowej. Żona wachmistrza Kostka Downara. (Wcześniej żona plutonowego Alka Bibika – Zaręby, który śmiertelnie ranny pod Jaktorowem umiera jej na rękach, na polu bitwy. Ślub wzięli w Puszczy Kampinoskiej sierpień 1944 r.) Po wojnie działa w oddziale podziemia niepodległościowego Polskiego Zwiazku Wojskowego  „Maria” (1945 / `46r. W latach 1946 / `47 zostaje wraz z mężem aresztowana, torturowana i bita przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej / Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Od „czerwonych” Sądów Wojskowych, będąc w ciąży z przyszła córką, poddawana została ciężkim torturom, terrorowi więziennemu. Otrzymuje od Ludowego Państwa bardzo ciężki wyrok, szczególnie, że dla polskich matek w ciąży: 6 lat więzienia. W więzieniu po wyroku w wielkich bólach rodzi dziewczynkę. Funkcjonariuszy więzienni wszystko robili by zmarła przy porodzie wraz z dzieckiem. Odsiedziała pond 3 lat. Okaleczona, sina i bita pejczami urodziła śliczną, ale chorą dziewczynkę, Elżbietę. Po latach została zrehabilitowana przez tą córkę. Pośmiertnie odznaczona przez Prezydenta III RP prof. Lecha Kaczyńskiego orderem: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. /Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Karpowicz Piotr – „Topór” plutonowy (duża część jego rodziny walczyła na kresach w AK) Aresztowany, torturowany Służbę Bezpieczństwa/Milicję Obywatelska Poznań-Wrocław 1960. Otrzymał najcięższy wyrok za prowadzoną walkę w kawalerii Armii Krajowej na kresach z bandami rabusiów z czerwonej „partyzantki” we wsiach: Dubniki i Sobkowszczyzna. Otrzymał od „Sądów Czerwonych” karę śmierci. Wyrok wykonano. Do dzisiaj nie został zrehabilitowany. Powód: brak najbliższej rodziny w Polsce. / Przydział: 27.Pułk Ułanów AK dowódca drużyny i żandarmeria zgrupowania. /

Kosowicz Paweł – „Orzechowski”. starszy ułan (Syn pułku Orlęta Rakowskie. Cała jego rodzina była w AK.) W latach: 1945 – 1960 r. zostaje poddany komunistycznemu terrorowi, nachodzony, prześladowany, zatrzymywany przez Informację Wojskową / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego / Urzad Bezpieczeństwa Publicznego / Urzad Bezpieczeństwa Zielonej Górze. M.in. za zbieranie i archiwizowanie dokumentów Zgrupowania Stołpecko – Nalibockiego oraz pisanie artykułów do prasy katolickiej o swoim oddziale kresowym i kawalerii; poruczników, "Doliny" i "Nieczaja" oraz o piechocie porucznika "Dźwiga" W. Pełczyńskiego i dowódcy szwadronu ciężkich karabinów maszynowych poruczniku J. Gąsiewskim i innych partyzantach. Po latach uwolnił się od niechcianych prześladowców. Chronił swoją najbliższą rodzinę oraz kolegów partyzantów, nie wszczął procedury sądowej. W 1980 roku wraz z innymi ułanami z okresu wojny i rodziną Nurkiewicza m.in. organizował pogrzeb swojego wojennego dowódcy rotmistrza "Nieczaja" w Krzeszowicach. /Przydział: 27. Pułk Ułanów szwadron ciężkich krabinów maszynowych AK. /

Kupść Witolad vel Stanisław Leszczyński – „Łoś, Wicher” starszy ułan. Po wojnie w powiecie Opoczyńskim zostaje aresztowany przez Informację Wojskową / Milicję/ Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. W 1945 zatrzymany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa osadzony w areszcie, bity i torturowany. Na osobistej konfrontacji ratuje go od niechybnej śmierci kolego z drużyny partyzanckiej AK kapral Marian Podgóreczny – Żbik, poprzez, że nie rozpoznanie niedawnego kolegi podczas przeprowadzonej konfrontacji na Urzędzie Bezpieczeństwa. Witold po opuszczeniu aresztu przez długie lata jest obserwowany i inwigilowany. Po długich latach uwolnił się od niechcianych prześladowców. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułku Ułanów Armii Krajowej. /

Koczarska Urszula – „Cięciwa”, „Baśka”, „Ula” starszy ułan (Cała jej rodzina to wojskowi, oficerowie walczący o niepodległość.) Prześladowana i poszukiwana od stycznia 1945 do 1957 r. Zatrzymana przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa/Milicji Obywatelskiej w 1958 r. Zostaje zatrzymana na kilka dni w komendzie miejskiej Milicji Obywatelskiej Kraków. Na przesłuchaniu terroryzowana, zastraszana, szykanowana, a później przez długie lata inwigilowana. Ułan „Ula” była poszukiwana przez bezpiekę przez długie lata. Tak działo już po wojnie. Szukano przez nią kontaktu z podporucznikiem ukrywającym się  „Nieczajem” oraz szukano ukrytego przy niej archiwum kawalerii Zdzisława Nurkiewicza. Była ostatnią osobą, która po wojnie była z dowódcą kawalerii, znała tajemnice partyzanckiego oddziału. W 1957 roku zatrzymana jako pracownik w jednostce wojskowej – wojsk łączności PRL-u. Zatrzymana wspólnie przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego/ Służbę Bezpieczeństwa/Milicję Obywatelska; Zielona Góra, Warszawa, Kraków, odnaleziona w mieście Kraka. Po długich latach uwolnił się od niechcianych prześladowców. Emigruje w 1976 roku, ucieka z PRL przez Wiedeń, później zamieszkując w Kanadzie. Nigdy nie wszczęła procedury sądowej. Była osobistą sanitariuszką, ułanem, sekretarką w sztabie dowództwa chorażego „Nieczaja”. Nie wszczęła procedury sądowej. / Przydział akowski: Poczet dowódcy 27. Pułku Ułanów Armii Krajowej. / Dodatek: Aby się lepiej ukryć się, oddała swych dwóch synów do ochronki – sierocińca.. Pokazała się u swoich sierot dopiero po 7-miu latach, już po procesie ojca "Nieczaja". Przez to oddanie m.in. też dostali od komunistów „w dupę”, będąc partyzanckimi synkami…. Zapewne, nie zapomną samotnych świąt, wakacji etc. Inne dzieci jechały na ferie – wakacje do swych rodziców czy jednego rodzica, oni dwoje zawsze zostawaliśmy sami, często z łzami w oczach myśląc sobie; kiedy się ich rodzice odnajdą, przytulą czy może zabiorą do domu. Jednak na to nie było widoku… Kiedy po latach matka się odnalazła / władze PRL postawiły ją pod Sąd w Krakowie. Wyrok, dostała gruba karę finansowa / zapłatę za nie opłacane wychowania i brak opieki policzone za wszystkie lata, a na „deser” dodatkowo; Pozbawienie Praw Rodzicielskich. Tak mściła się komuna na Matce Urszuli , że przez lata nie mogli jej „namierzyć” ? …

Łojko Antoni – Karol. Sierżant. Aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w 1944 r. Wywieziony na zsyłkę Sybir. Powrót do PRL-u jako repatriant 17. 09. 1948 r. Nie wszczęła procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. /Przydział: kompania Ciężkich Karabinów Maszynowych dowódca sekcji u podporucznika Jara Gąsiewskiego i żandarmeria konna w zgrupowaniu Armii Krajowej/

Maciulewicz Jan ułan. Aresztowany dn. 10. 05. 1945 r. torturowany przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego / Milicji Obywatelskiej powiat Opoczno. Więziony do 20. 06. 1945 r. Poszukiwany w związku z ściganiem przez bezpiekę poruczników: "Doliny" i "Nieczaja". Nie wszczęła procedury sądowej. Nie zrehabilitowany. / Przydział: zwiad konny szwadron wachmistrza podchorażego Stanisława Bazarewicza, 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej. /

Okoński Stefan vel Wyszyński Stefan – „Radwan III”. Porucznik ksiadz doktor profesor. Aresztowany; 09.1953 r. Prześladowany przez komunistów, osadzony w więzieniu klasztornym. Zwolniony w maju 1956 r. później dalej podsłuchiwany, dotkliwie inwigilowany przez funkcjonariuszy PRL. Zrehabilitowany. Późniejszy Jego Eminencja ksiadz Prymas Polski, kardynał. W partyzantce, ksiądz porucznik starszy kapelan. / Przydział: w oddziałach leśnych w pułku Palmiry – Młociny i w szpital partyzanckim w Laskach/.

Niedźwiedź Władysław – „Blizna”. Starszy strzelec, Powstaniec Warszawski, po załamaniu Powstania w Warszawie – na Pradze przedziera się do oddziałów w Puszczy Kampinoskiej. Bierze udział w ich akcjach do bitwy pod Jaktorowem włącznie. Po bitwie w składzie oddziału partyzanckiego cichociemnego porucznika Adolfa Pilcha "Doliny", aż do Gór Świętokrzyskich. Zatrzymywany przez funkcjonariuszy informacji wojskowej. Bezpośrednio po wojnie nie ujawnia się, zmienia nazwisko na Niedźwieński, co pozwala mu zmylić trop bezpieki. / Przydział: 3 kompania podporucznika „Opończy” Waleriana Żuchowicza w 78. Pułk Piechoty. /

Nurkiewicz Zdzisław vel Narkiewicz – „Nieczaj” choraży. (Cała jego rodzina w 1941 r. zesłana w głąb ZSRS. Synowie, walczą o niepodległość Polski.) Poszukiwany przez władze ZSRS i prokuratorów z Moskwy od 1944 roku. Poszukiwany także z nakazu ambasadora ZSRS generała P. Ponamarienki. W styczniu 1959 roku zostaje podstępnie aresztowany, więziony torturowany, bity łańcuchami po plecach i nogach przez funkcjonariuszy więziennictwa, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – Służby Bezpieczeństwa/Milicji Obywatelskiej. Od „czerwonych” sądów politycznych otrzymuje wyrok, karę śmierci. Po roku zamienioną na 15 lat więzienia. Wychodzi chory po 10 ½ roku. Chodzi o lasce, kuleje od tych łańcuchów. Pośmiertnie zostaje zrehabilitowany przez syna Maciej; marzec 2005 r. /Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej, ostatni dowódca wspominanej kawalerii Armii Krajowej/

Pacejkowicz Józef vel Dembiński – „Groźny, Mściciel, Jurand” wachmistrz. Został aresztowany 1946. (Był przy ukryciu archiwów oddziału z por. „Doliną”. Tego szukało Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego i NKWD. Przesłuchiwany w więzieniu, ciężko maltretowany, torturowany w: Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, Informacji Wojskowej. Siedząc w więzieniu zmasakrowany na Urzędzie Bezpieczeństwa, popełnia samobójstwo w więzieniu dnia 26. 02. 1949 r. Areszt odbywał w Urzędzie Bezpieczeństwa  Prudnik, / Powiatowy Urzad Bezpieczeństw Publicznego. Wcześniej objęty jak wszyscy akowcy poddał się amnestii, ale zaraz po ujawnieniu ponownie podstępnie aresztowany. Nie wszczęto procedur sądowych, nie zdążono. Nie zrehabilitowano dzielnego bohaterskiego partyzanta kawalerzystę. / Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej, żołnierz do zadań specjalnych. /

Pieprzyk Józef, oficer, Komendant rejonu – powiatu Słonim. Wcielony w czerwcu 1944 roku do sztabu dowódctwa cichociemnego porzucznika „Doliny” A. Pilcha. Po wojnie (1945) aresztowany w Poznaniu przez Informację Wojskową / Ministerwstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Torturowany, bity przez Urzad Bezpieczeństwa za pomoc w melinowaniu w Wielkopolsce partyzantów „Doliniaków”. Po roku zwolniony. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: sztab dowództwa Zgrupowania Stołpecko – Nalibockiego, pułku Palmiry – Młociny AK.)

Pietrucka Alina – Genowefa. (Tarajkowicz) ułan. Aresztowana w Żyrardowie w 1945 r. przez Informacje Wojskową. Przewieziona i więziona, torturowana, bita w więzieniu Warszawie na Urzędzie Bezbieczeństwa ul. Rakowicka. Po roku wyszła z aresztu. Nie zrehabilitowany. Nie wszczęła procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej./

Pietrucki Edmund – Modrzew kapral. Aresztowany przez NKWD, Informację wojskową w Żyrardowie w 1945 r. Przewieziony do Warszawy na Urzad Bezpieczeństwa, Rakowiecka. Przesiedział torturowany do 1946 r. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej/

Piszczek Stanisław – „Pogoń” plutonowy (Cała jego rodzina była w Armii Krajowej.) Aresztowany w lipcu 1945 roku NKWD, przesłuchiwani i terroryzowany przez sowieckie NKWD. Wieziony pociągiem do sądu ucieka czerwonemu konwojowi (4 strażników) tym samym ratuje życie. Po ucieczce wraca w kieleckie i wstępuje do WiN. Walczy z Czerwoną Władzą u boku porucznka „Szarego” A. Hedy do 1947 roku. Ujawnia się Powiatowemu Urzędowi Bezpieczeństwa Publicznego w kwietniu 1947. Otrzymuje nakaz stałego meldowania się. Ma stały nadzór Urzędu Bezpiczeństwa/Milicji Obywatelskiej, który zakończy w 1956 roku po śmierci Bolesława Bieruta. Później jest stale inwigilowany. Uwolnił się od prześladowców. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. dowódca sekcji, dowódca taczanki. Zastępca dowódcy plutonu. /

Podgóreczny Maria – „Żbik”, „Maryś” starszy ułan. Zimą 1945 aresztowany i terroryzowany przez sowieckie NKWD w pow. Opoczno. Po aresztowaniu otrzymuje od „braci” Sowietów (z Armii Czerwonej) wyrok: kara śmierci. Po wstawieniu się za nim gospodarza – prowadzony na rozstrzelenie przez NKWD zostaje uratowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów. AK, dowódca sekcji, chorąży sztandarowy kawalerii 27. Pułku Ułanów - chorażego „Nieczaja”. /

Popławski Kazimierz – „Kosynier” plutonowy. Aresztowany, torturowany (odbite nerki). Zatrzymany zostaje na procesie Zdzisława Nurkiewicza gdyż nie zeznaje przeciw swojemu dowódcy, lecz go broni. Zemsta komunistów była straszna. Na swingowanym procesie karnym w Zielonej Górze (podstawiono „lewych” świadków), i niesłusznie p. Kazimierz otrzymuje karę śmierci, zmienioną później na 15 lat więzienia. Ciężko chory wychodzi z więzienia w 1970 r. Dzisiaj dzielna córka Ewa (członek Światowego Zwiazku Żołnierzy Armii Krajowej) wraz z rodziną jest w trakcie długo przeciągającego się procesu o słuszną ojcowską rehabilitację. / Przydział: 27. Pułk Ułanów Armii Krajowej dowódca sekcji. /

Polak Stanisław – „Staś” kapral. Po wojnie pojmany przez Informację Wojskową, Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, zamordowany przez Urzad Bezpieczeństwa w 1950 r. za walkę w oddziale kresowym AK. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. /Przydział: 27. Pułk Ułanów. AK dowódca sekcji. /

Ksiadz kapelan Praczyński Bolesław – „Pracz” major Ojciec Franciszkanin – Gwardian. W oddziale Armii Krajowej starszy kapelan. Po wojnie poszukiwany przez NKWD / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego i Informację Wojskową. W dniu 22. 10. 1950 roku w Warszawie niespodziewanie i podstępnie aresztowany przez organy komunistycznego państwa – Informacja Wojskowa / Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, bity i torturowany na Urzędzie Bezpieczeństwa. Po swingowanym procesie „sądu czerwonych” zostaje za walkę w kawalerii akowskiej chorażego Nurkiewicza skazany na 3 lata ciężkiego więzienia. Po odbytej karze wraca w dniu 05. 02. 1953 roku do swojej parafii. Ksiądz kapelan „Pracz” nigdy nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK w Zgrupowaniu Stołpecko – Nalibockim i pułku Palmiry – Młociny. /

Lewin Ryszard – „Luźny” starszy ułan. (Jego mama Karolina i rodzina w oddziale Armii Krajowej, sanitariuszka.) Aresztowany NKWD 01. 12. 1943 ucieka. Po wojnie i po skończonych studiach, siłą wzięty do wojska w „kamasze” 1952 – 1960. Zimą 1958 / `59 wezwany do Pałacu Mostowskich do Prokuratury, tam zastraszany i przesłuchiwany w sprawie prowadzonych walk z partyzantką czerwoną na kresach i oskarżeń rzucanych na chorażego „Nieczaja” w 1959 roku. Po tych wezwaniach i represjach wyrzucony z wojska przez prokuraturę, wywiad wojskowy. Dopiero w latach (1996) zrehabilitowany. / Przydział: 27.Pułk Ułanów AK. /

Róg Franciszek – „Wujek” uł. (Cała jego rodzina w Armii Krajowej) W latach 1945 / 46 aresztowany, torturowany w Powiatowym Urzedzie Bezpieczeństwa Publicznego w Opocznie. Miejscie pobytu Brzustówek. Skazany na 1 rok w zawieszeniu. (Szwagier Jana Dorocińskiego.) Poszukiwany przez bezpiekę za udzielenie schronienia chorażemu Zdzisławowi Nurkiewiczowi i starszej ułan Urszuli Barbary Koczarskiej. Nigdy nie został zrehabilitowany. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Rutkowski Tadeusz – Tadek strzelec. Aresztowany 09. 05. 1945 r. PUBP pow. Opoczno w związku z poszukiwaniem w tym terenie dowódców kresowych (porucznika „Doliny”) i chorżego „Nieczaja”. Więziony i torturowany terroryzowany do 1946 r. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: II kompania 78. Pułku Piechoty /

Skurat Antoni – "Delfin” kpral (Cała jego kresowa rodzina była w Armii Krajowej.) Aresztowany przez NKWDInformację Wojskową po powrocie z Niemieckiej niewoli w czerwcu 1945 roku. Więziony, dotkliwie torturowany przez NKWD i Urzad Bezpieczeństwa zesłany na Sybir ZSRR. Powrócił końcem 1946 roku. Cała kresowa rodzina była w Armii Krajowej. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów dowódca sekcji, szwadronu lekkich karabinów maszynowych, ciężkich karabinów maszynowych /

Szajek Elżbieta. (Jej cała kresowa rodzina była w Armii Krajowej.) Córka partyzancka; wachmistrza „Kostka” i ułanki „Kaliny”. Już, jako małe dziecko, represjonowania, więziona przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego/Urzad Bezpieczeństwa w areszcie w Poznaniu 1947 / 1952. / Obecnie: członek Światowego Zwiazku Żołnierzy Armii Krajowej 2011 r. /

Weraksa vel Warakso Jan – „Stach”, „Komar” starszy ułan. Aresztowany w 1945 roku za walkę w Armii Krajowej i ruchu niepodległościowym w Międzyrzecz – Luboń, Polski Zwiazek Wojskowy„Maria”. Za walkę o niepodległość Polski skazany przez Sąd Wojskowy na karę śmierci. Wyrok wykonano w Poznaniu w 1947 r. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów. AK. /

Waraksa vel Warakso Donat – „Donek” kapral. Aresztowany w 1945 roku za walkę w Armii Krajowej i ruchu niepodległościowym w Międzyrzecz – Luboń, Polski Zwiazek Wojskowy „Maria”. Za walkę o niepodległość Polski skazany przez Sąd Wojskowy na karę śmierci. Wyrok wykonano w Poznaniu w 1947 r. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Zdanowicz Czesław – „Nieśmiały” uł. (Jego cała kresowa rodzina była w Armii Krajowej.) Ukrywał swoją tożsamość, bycia akowcem do 1960 roku. Po ujawnieniu się, zastraszany, nachodzony, inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa/Milicję Obywatelska. Jego żona sanitariuszka w oddziale także represjonowania jak i cała kresowa rodzina Zdanowiczów. / Przydział: 27. Pułk Ułanów AK. /

Zdanowicz Zenon – „Drzo” ułan. Aresztowany w 1949 r. przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego / Urzad Bezpieczeństwa. Otrzymuje od "sądów czerwonych" za przynależność do Armii Krajowej 10 lat więzienia. Więzień polityczny. Nie zrehabilitowany. Nie wszczął procedury sądowej. / Przydział: 27. Pułk Ułanów, 2 szwadron lekkich karabinów maszynowych, ciężkich krabinów maszynowych/ 

 

Dane spisane – uzupełnione, z archiwum prywatnego M. D. Zapolski / N. T.  dn 10. 02. 2014 r.

Kontakt uzupełniający zapis: www.ak-kresy.pl

Dla Marty Domańskiej – W-wa. 28.02.2014 r.